اعلام موضع پر از نيش و به دور از انصاف جنابعالي كه به اصطلاح در نقد سخنراني اينجانب در مراسم يادبود هجرت ايراد شده بود ، بعد از يك هفته- به علت مسافرت اينجانب – به دستم رسيد . بعد از خواندن آن متردد گشتم كه آيا محتواي آن ارزش پاسخ دادن را دارد يا خير؟

ابتدا صلاح دانستم سكوت اختيار نمايم؛ اما از آنجا كه تنها به ارسال نامه براي اينجانب اكتفا نفرموده و آن را در وبلاگ خويش نيز درج نموده و به تخريب انجمن قران و دست اندر كاران آن انجمن پرداخته ايد و بدين وسيله موجبات تشويش اذهان عمومي را فراهم آورده ايد، ترجيح دادم به عنوان وكيل انجمن به جاي اقدامات قانوني و قضايي ،فقط به جوابيه اي اكتفا نمايم و اين عذر را برايتان بتراشم كه انشاءالله از سر دين دوستي اما نا آگاهي به انتشار اين مطالب اقدام ورزيده ايد.

برادر عزيزم براي به اصطلاح نامه ات اين عنوان را انتخاب نموده ايد :« هيجرت بو ئيسلام يا دژي ئيسلام » گويا كه نيَت انجمن در برگزاري اين مراسم دشمني با اسلام بوده است و از همين ابتدا ، نيَت خود از نگارش نامه را براي خوانندگان تبيين نموده ايد و ديگر نيازي به خواندن بقيه ي مطالب نيست.؛سپس مرقوم فرموده ايدكه هدف انجمن از برگزاري مراسمات عمومي ، معرفي خويش و تبليغ براي انديشه دست اندر كاران آن مي باشد و كساني پشت پرده براي بيان اهداف نهاني خويش در قالب اين مراسمات برنامه ريزي ميكنند و تأ سف خورده ايد كه انجمن به نام اسلام عليه اصول دين اسلام دست به كار شده است و باعث شادماني استعمار پير ميشود سپس مرقوم داشته ايد كه " انجمن اولين برنامه خود را رمضان گذشته برگزار نموده است و تا بحال فقط سه جلسه عمومي داشته اند" كه بيان اين موضوع خود بيانگر اوج بي اطلاعي شما از امور و جلسات انجمن مي باشد ؛چون نه اولين جلسه عمومي انجمن رمضان گذشته بوده و نه تعداد جلسات تابه حال انجمن ، سه مورد بوده است . لذا بهتر است در مسائلي كه بدان علم نداريد ، از اظهار نظر خودداري فرماييد چرا كه قرآن مي فرمايد: «"و لا تقف ما ليس لك به علم ان السمع والبصر والفوأد كل اولئك كان عنه مسؤولاً»

و در نهايت از واژه « صوفي وار » در سخنراني اينجانب برداشت نموده ايد كه بايد اينجانب مخالف سر سخت تصوف باشم و لذا براي تصحيح بينش اينجانب ، مرا به تاريخ تصوف و صوفيان واقعي – ونه صوفي نمايان امروزي – كه پرچمداران نهضت ديني بوده اند ، ارجاع داده ايد . در رابطه با مطالب فوق الذكر هم توجه جنابعالي را به مطالب ذيل جلب مي نمايم: اولاً) جنابعالي در اتهامات خويش به نيَات و اهداف پشت پرده ي هيأت مديره ي انجمن قرآن تصريح نموده ايد و وارد حوزه و قلمرو خدايي شده ايد ؛ چرا كه شريعت آنگونه به ما آموخته است كه بر ظواهر اعمال قضاوت كنيم نه بر نهان وباطن ها ؛چون ادعاي پي بردن به باطن و درون آدميان – مگر اينكه خود بدان تصريح نمايند – ادعاي اطلاع بر غيب است. اين در حالي است كه قرآن از زبان پيامبر(ص) مي فرمايد : « و لو كنت اعلم الغيب لا ستكثرت من الخير و ما مسني السوء» پس خدا وند داشتن علم غيب را براي پيامبر هم انكار مي كند حال نمي دانم كه جنابعالي از كدام منبع و سرچشمه دين سيراب گشته ايدو بدين علوم نهاني اطلاع پيدا نموده ايد كه هر از چند گاه نيات افراد ، انجمنها و يا برخي از مراكز علمي شهرمان را بر ملا مي سازيد؟! شايد هم مدرسه ي طريقت بر خلاف مدرسه ي شريعت چنين درسهايي را به آدمي مي آموزد كه ما از هيچ يك از سردمداران و بنيانگذاران واقعي تصوف همچون ادعاهايي را نشنيده ايم؟! لذا فكر مي كنم دم زدن از اين امور غيبي و همچون سوء ظني به برادران ديني خويش ،گناهي است كه نياز به يك توبه نصوح دارد؛ چرا كه قرآن مي فرمايد : «يا ايها الذين امنوا اجتنبوا كثيرأ من الظن ان بعض الظن اثم» لذا همانند يك برادر ديني و دوست دارتان شما را بدان فرا مي خوانم.

ثانياً) در قسم ديگر از نامه به انجمن تهمت دشمني با اسلام و تلاش براي ماندن خويش به قيمت حذف ديگران را وارد نموده ايد .

برادر عزيزم خدا را شكركه از احكام دين بي اطلاع نيستيد و مي دانيد كه حكم تهمت و افترا به ديگران چيست ؟و از خداوند برايتان طلب مي كنم كه اين قضاوتها و ظواهر نارواي شما ، نيات انشاءالله پاكتان را از بين نبرد و اين مهم جز با توبه اي ديگر حاصل نمي گردد.كه خود

فرموده است « انما التوبة علي الله للذين يعلمون السوء بجهاله ثم يتوبون من قريب فاولئك يتوب الله عليهم و كان الله عليمأ حكيمآ »

انجمن قرآن از بدو تأسيس با مخالفت ها و كارشكني هاي بد خواهان وموافقان انزواي دين از صحنه ي اجتماع روبرو بوده وهمه ي اين جورها را با دل وجان تحمل نموده است ؛ اما آنچه تعجب ما را برانگيخت اين بود كه اين واكنش ها اين بار از جانب دوستان متوجه ي انجمن گرديدند و به قول شاعر:

هركس به طريقي دل ما مي شكند بيگانه جدا دوست جدا مي شكند
بيگانه اگر مي شكند باكي نيست من در عجبم دوست چرا مي شكند

ثالثا ً) خداوند را شاهدمي گيرم كه منظور اينجانب از ايراد واژه ي مذكور ، توهين به جريان تصوف نبوده ونيست ؛ چرا كه شايد بسيار بيشتر از جنابعالي به تصوف واقعي وبه دور از خرافات تصوف امروزي علاقه مند باشم كه متأسفانه آلت دست برخي از افراد عوام فريب قرار گرفته كه هنوز الفباي شريعت را نخوانده ، وارد دنياي طريقت گشته اند ، روح تصوف را رها نموده وبه ظواهر و ريش وپوشش شيوخ متصوفه كه هر كدام در دوران خويش پرچمداران بيداري اسلامي بوده اند ، دل خوش كرده اند. خود را بسيار كوچكتر از آن مي بينم كه در مقابل شخصيت هايي كه از آنان نام برده ايد ، اسائه ي ادب نمايم و گمان هم نكنم كه اگر از حاضران در مراسم سوأل شود كه از گفتن واژه ي «صوفي وار» چه برداشت نموده ايد ، به برداشت شما كوچكترين اشاره اي هم داشته باشند. شايد هم مسائلي غير از واژه ي مذكور كه بنده از آن بي اطلاع هستم، شما را وادار به نوشتن اين مطالب كرده باشد والله اعلم بالصواب .

اما برداشت عموم مردم از واژه ي« صوفي» كه مخاطبان بنده بودند، اين است كه صوفي به كسي گفته مي شود كه خالصانه به عبادت شخصي خويش مشغول است وخود را به امور غير عبادي مشغول نمي دارد ؛ بنده نيز با علم به اين برداشت عموم، اين واژه را به كار برده ام نه به منظور حمله بر جريان تصوف وناديده گرفتن خدمات شايان متصوفه در دفاع از اسلام وممالك اسلامي؛ تازه زير سوأل بردن برخي از منتسبان به يك فكر به منزله ي زير سوأل بردن آن فكر نيست؛ زيرا ممكن است منتسبان به يك فكر هم از مسير اصلي فكر خويش منحرف گردند.

رابعاً ) براي اينجانب بسي جاي تعجب است هنگامي كه هر روز به بهانه اي بر عليه دين ودينداران اقداماتي متفاوت صورت مي گيرد و دين خدا از سوي بدخواهان مورد بي احترامي و بي مهري واقع مي شود،هيچ حساسيتي از خود نشان نمي دهيد امادر جائيكه غير منصافانه گمان مي بريد با بيان واژه ي «صوفي وار » در يك سخنراني 40 دقيقه اي كه به بحث هجرت ـ نه نقدتصوف ـ مي پردازد ، به جريان تصوف بي احترامي شده است،تا اين حد از خود تعصب نشان مي دهيدو كاسه ي داغتر از آش مي گرديد. برادر عزيزم لازم است بدانيد كه نه فكر بنده ونه فكر شما عين دين نيست وپسنديده آن است كه تعصب ما نسبت به اصل دين از حساسيتمان نسبت به قرائت خاصمان از دين به مراتب بيشتر باشد و تنها در اين صورت مي توان داعيه ي دينداري داشت.

خامساً ) از جنابعالي كه انشاالله فردي ديندار هستيد، انتظار مي رفت كه با داشتن انتقاد يا گلايه اي از بنده يا انجمن قرآن ، مراتب امر به معروف ونهي از منكر را رعايت مي نمودي و مؤمنانه و برادرانه واز سر دلسوزي ما را فرا مي خوانديد و موضوع را با ما در ميان مي گذاشتيد ؛ نه اينكه عليه انجمني كه اگر خدا قبول كند ،هدفي جز انتشار فرهنگ قرآني ندارد، شايعه پراكني كني و به تشويش اذهان عمومي وبد بين كردن مردم نسبت به اين نهاد خدمتگذار ومردمي بپردازيد وبا كوبيدن چوب شايعه برصفحه ي طبل وبلاگ خويش خنده بر لبان بدخواهان دين جاري سازيد ؛ بلكه پسنديده آن بود بسيار متين و مشروع به دفاع از تصوف مي پرداختي تا با اين شيوه ي دفاعي ، بيش از اين مردم را از صوفيگري زده ننمائيد و در ضمن ،خود رانيز مصداق اين حديث پيامبر اكرم(ص) مي نمودي كه مي فرمايد: «براي برادر ديني خويش تا هفتاد عذر بتراشيد .»

سادساً) از آنجا كه نوشته ي خويش را دروبلاگتان درج نموده ايد،انصاف و امانتداري مي طلبد كه جوابيه ي اينجانب را هم در آن درج نماييد تا بدين وسيله روشنگري كافي صورت گرفته باشد.

درپايان به عنوان يك خادم جامعه از شما وتمامي همشهريان عزيزمي خواهم كه ما رااز پيشنهادات سازنده و انتقادات به جاي خويش در آينده محروم نسازندكه انتقادات سازنده زمينه ي هرچه بيشتر رشد را فراهم مي سازد.

والسلام برادرتان: دلير عباسي