آنچه‌ پیداست و در شماره‌های پیام کردستان می خوانیم بحث بر سر نوشته‌ای همچنان ادامه‌ دارد و خواهد داشت ، هر چند از جهتی جای خوشحالی دارد که‌ ایده‌ و باورهای پنهان در زیر علم داری اسلام بر مردم و خوانندگان آشکار می گردند ولی متأسفانه‌ گاه‌ هتک حرمت و نادیده‌ گرفتن حریم ادب نویسندگان مطالب، سطرهای طولانی از نشریات را به‌ خود اختصاص می دهند.

بحث مورد نظر بر سر نفرت از ترور و تروریست از سویی و دفاع و حقانیت جلوه‌دادن کار تروریستان از سویی دیگر بود،بحث میان آنانی که‌ به‌ زندگی آرام و بدون دردسر و خونریزی و خشونت علاقمند هستند با آنانی که‌ تندروی و خشونت را ترویج میدهند. چنانکه‌ مصالح جامعه‌ اسلامی را فدای مصالح حزبی و گروهی خود می کنند.آنانی که‌ سالیان درازی را تا به‌ امروز در شهر و دیار خود با آرامش خاطر و بدون کینه‌ و نفرت از کسی ، بدون بغض ورزی و شرارت و پلیدی ، در کنار خانواده‌ و همسایگان خود به‌ زندگی روزمره‌ مشغول گشته‌اند. ولی متأسفانه‌ امروز باید بلاجبار وارد بحث و جدلی شوند که‌ ساخته‌ و پرداخته‌ی وهابیت و اولاد خلف آن میباشد. خلاصه امروز‌ جنگ میان مردم مسلمان از یک سو ، وهابیت و شاخه‌های نحسش از سوی دیگر در میان است.

بر هر انسان عاقل و روشن فکری، ظاهر و آشکار است که‌ پدیده‌ی خشونت طلبی و خونریزی تروریستان در میان مسلمانان ساخته‌ و پرداخته‌ی کدام دستانی است و وهابیت و اولادانش ، بن لادن‌ها و زرقاوی‌ها پرورده‌ی کدام مکتبی میباشند . زیبا جلوه‌دادن و توجیه نمودن قتل و عامهای وحشیانه‌ی آنان کاری حبس و بیهوده‌ خواهد بود. هر چند به‌ وفور در میان خود مدافعانی برای چنین تروریستانی خواهیم دید که‌ فداکارانه‌ با هر آنچه‌ در توان دارند از فتاوا و عمل کردشان دفاع میکنند و خونریزی و کشتن مردم بی دفاع ، زن و بچه‌های مظلوم ، کارگران منتظر کار و حتا قتل و عام مسلمانان را در بزرگترین عید اسلامی را به‌ نام جهاد دفاعی و جهاد با اشغالگران توجیه‌ و در خور مردم مسلمان میدهند. یا رهای ملتهای زیر دست و اسیر شیاطین را با نسبت دادن به‌ لطف ابرقدرتها، کم رنگ و بی اعتبار جلوه‌ می دهند. اینان خود همیشه‌ در ناز و نعمت و سایه‌ی امنیت بوده‌اند و دستی بالا سر خود نداشته‌اند، از تحصیلشان منع نکرده‌اند و خانه‌ و مغازه‌هایشان را بر سر ویران نگشته‌ است. هزاران هزار مصیبت و درد و عذابی که‌ بیخ کوششان بر سر مردم مسلمان رفته‌ است حتا به‌ خواب هم ندیده‌اند، و امروز دایه‌ی مهربانتر از مادر گشته‌اند. امروز تنها شرارت دولتهای هم پیمان و اشغالگری آنان شعار این جماعت گشته‌ است و آیه‌های یأس و ناامیدی در گوش دو ملت رها شده‌ از دست دیوان و ددان میخوانند و فتوا می دهند که‌ شما مظلوم و اسیر دست استکبار یهود و نصارا گشته‌اید، به‌ پا خیزید و جهاد کنید، بکشید و کشته‌ شوید که‌ شهید راه جهاد دفاع از خاک و وطن خود خواهید شد. ولی عجب که‌ این بزرگواران، حاکمان جبار و خونخوار قبلی را فراموش کرده‌اند و فجایع و ستمهای خانمان برانداز و قتل و عام زن و بچه‌ و مردان بی دفاع ، زنده‌ بگور کردن و قتلهای دسته‌ جمعی و نسل کشی ملتهای مظلوم، به‌ دست حاکمان دست نشانده‌ همین استکبار یهود و نصارا را نشنیده‌ و ندیده‌اند، یا مصلحت در آن است که‌ نادیده‌ انگارند. به‌ حقیقت، تاریخ پر از ننگ و شرمساری حاکمان مخلوع، آنانی که‌ در کوهها به‌ غاری خزیده‌اند یا آنانی که‌ ذلیل و خوار در پشت میله‌های زندان افتاده‌اند، هرگز از خاطر مردمان آزاده‌ و واقع بین پاک نخواهد شد. ظالمان را ظالمان برانداختند و نمایندگان واقعی مردم جایشان را گرفتند. این همان چیزیست که‌ ما به‌ چشم خود دیدیم و آینده خود و کشورشان‌ را همین منتخبان خواهند ساخت.

جای شگفتی نیست که‌ قلمهای روان و مطالب زیبا و آراسته‌ به‌ دلایل عوام فریب بیش از این هم به‌ چاپ برسند و راه را برای رسیدن به‌ منافع حزبی خود هموارتر گردانند تا بیش از این فضای صلح و دوستی بین مسلمانان را به‌ هم بزنند و باعث سر درگمی ملت ما شوند ، ملتی که‌ با افتخار و شهامتی مردانه‌ اسلام آورد و پایبند برنامه‌های واقعی اسلام گشت.

بزرگواران ما همه‌ خود برادران مسلمانیم یک دین ، یک زبان و یک رنگ ، به‌ دین و زبان و رنگ بیگانه‌ای محتاج نیستیم. ما ملتی آرام و با فرهنگ بوده‌ایم و هستیم ، هرگز به‌ حق و حقوق کسی تجاوز نکرده‌ایم هر چند همیشه‌ مورد تجاوز و بی مهری واقع گشته‌ایم ولی ملیت و دین خود را نباخته‌ایم و به‌ امید خدا همیشه‌ سر بلند و پیروز خواهیم گشت. بدانید آنانی که‌ امروز برایمان فتوا خواهند داد جز به‌ دستان پر توان صلاح الدینی دیگر از ملت ما، دور است رهایی یابند ، اگر رهایی بخواهند.

ترور و تروریست در میان ما منحوس و منفور گشته این دام را بر بام دگر نهید. ‌ما را به‌ جان هم میندازید و تکفیرمان مکنید و خشونت را در میانمان ترویج ندهید. ما از هرچه‌ خشونت و خونریزیست بیزاریم. دین ما و اسلام ما، قرآن و پیامبر ما سفیر جنگ، خونریزی، ترور و تروریست پروری نبوده‌اند پس ما هم نیستیم. بیش از این تفرقه‌ میندازید که‌ حکومتش پایدار نیست. با قلمهای تیزتان آنانی که‌ از خشونت و چهره‌های خشن تبری می‌جویند ترسو و بزدل قلمداد نکنید. آنانی که‌ از فتاوای حزبی گلایه‌مندند موءدبانه‌ نیششان مزنید و دیگران را به‌ ناحق به‌ کسی وابسطه‌ مخوانید.

به‌ امید روزی که‌ صلح و آرامش سراسر جامعه‌ را فراگیرد، آدم کشان و مزدوران به‌ راه راست آمده‌ و یک رنگی و اتحاد مسلمانان در پرتو روشنایی قرآن ، نوید زندگی خوش و آرامی برایمان باشد.